Czyn zabroniony

Zachowanie wypełniające ustawowe znamiona czynu zabronionego, czyli odpowiadające opisowi zachowania określonego w ustawie karnej.

Czyn zabroniony jest obwarowany sankcją zastosowania kary kryminalnej, tym samym jest czynem bezprawnym karnie i stanowi element składający się na strukturę przestępstwa lub wykroczenia.

Czyn zabroniony jest rodzajem czynu bezprawnego i stanowi zarazem jeden z czterech podstawowych komponentów przestępstwa lub wykroczenia. Pozostałymi są: bezprawność, wina i społeczna szkodliwość (w wypadku przestępstwa – większa, niż znikoma; w odniesieniu do wykroczenia nie ma takiego wymogu). Oznacza to, że każde przestępstwo lub wykroczenie jest jednocześnie czynem zabronionym, natomiast nie każdy czyn zabroniony stanowi przestępstwo lub wykroczenie (nie jest nim, gdy zabraknie któregokolwiek z pozostałych trzech elementów definicji przestępstwa lub wykroczenia).

 

Przestępstwo musi być czynem zabronionym przez ustawę karną tzn. musi odpowiadać opisowi ustawowemu określonego typu przestępstwa w innym wypadku nie można mówić o popełnieniu przestępstwa co jest jedną z zasad prawa karnego - nullum crimen sine lege – nie ma przestępstwa bez ustawy.

 

Powrót do strony głównej