Czynność zwykłego zarządu

Zgodnie z art. 201 zd. 1 k.c. do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda większości współwłaścicieli. 

Sąd Najwyższy przyjął, że „do czynności zwykłego zarządu zalicza się wszelkie czynności, mające na celu utrzymanie rzeczy w dotychczasowym stanie oraz zarządzanie nią dla umożliwienia korzystania z niej i pobierania pożytków, nie ma jednak ustawowej definicji czynności zwykłego zarządu oraz niemożliwe jest ich wyczerpujące skatalogowanie […]  zmiany występujące w obrębie stosunków społeczno-gospodarczych wymuszają rozszerzanie zakresu czynności zwykłego zarządu”.

Na podstawie art. 201 k.c. przyjmuje się, że zwykły zarząd polega na załatwianiu bieżących spraw związanych ze zwykłym korzystaniem z rzeczy, która jest objęta współwłasnością (tzn. eksploatacją, utrzymaniem jej w stanie niepogorszonym). Nie może się to jednak wiązać z nadzwyczajnymi wydatkami. 

Pojęcia „zwykły zarząd” używa się również w prawie rodzinnym, w treści art. 29 k.r.o. odnośnie do stosunków pomiędzy małżonkami a także w art. 101 § 3 k.r.o., który stanowi, iż rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko. 

Za czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu uznaje się zawarcie umowy dzierżawy, zawarcie umowy spółki cywilnej, wyrażenie zgody na proponowane przez zakład ubezpieczeń skrócenie okresu ubezpieczenia z tytułu umowy zaopatrzenia dzieci i przyjęcie świadczenia bez zastrzeżenia waloryzacji przewidzianej w art. 3581 § 3 k.c., cofnięcie pozwu wniesionego przez małoletniego w celu ustalenia jego praw stanu w sposób zgodny z rzeczywistością. Z kolei za czynność pozostającą w granicach zwykłego zarządu Sąd Najwyższy uznał nabywanie dla małoletniego dziecka nieruchomości na podstawie umowy darowizny w stanie wolnym od zobowiązań wobec darczyńcy lub osób trzecich. Natomiast w postanowieniu z 17 października 2000 r. Sąd Najwyższy przyjął, że „obiektywnym i sprawdzalnym miernikiem czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu jest ciężar gatunkowy dokonywanej czynności, jej skutków w sferze majątku małoletniego, wartość przedmiotu objętego wyrażoną w postępowaniu sądowym czynnością dyspozytywną oraz szeroko pojęte dobro dziecka i ochrona jego interesów życiowych”. 

Źródło: Przegląd Sądowy nr 4/2011.

 

Powrót do strony głównej