Delikt

(art. 415 i nast. k.c.)  Jest to działanie wyrządzające szkodę innej osobie. Nie zawsze musi to być działanie zawinione.

Skutkiem czynu niedozwolonego jest powstanie zobowiązania między sprawcą szkody a poszkodowanym, którego treścią jest przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego bądź zapłata odszkodowania. Inaczej mówiąc, jako czyn niedozwolony (delikt - łac. delictum – czyn niedozwolony, błąd, przewinienie) można określić zdarzenie polegające na działaniu lub zaniechaniu określonego podmiotu, które powoduje wyrządzenie szkody innej osobie.

Delikt może być związany z winą sprawcy, ale również nie mieć z nią bezpośredniego związku, a wynikać np. z odpowiedzialności za mienie, rzecz, zwierzę, gdzie wina sprawcy ma znaczenie wtórne (odpowiedzialność w nadzorze).

W wyniku deliktu powstaje zobowiązanie polegające na obowiązku przywrócenia rzeczy do stanu poprzedniego lub na zapłacie odszkodowania (art. 415 k.c.). W przypadku szkody o charakterze osobistym istnieje możliwość domagania się zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Istotnie jest, że za szkodę odpowiedzialny jest nie tylko ten, kto ją bezpośrednio wyrządził, lecz także ten, kto inną osobę do wyrządzenia szkody nakłonił albo był jej pomocny, jak również ten, kto świadomie skorzystał z wyrządzonej drugiemu szkody.

Również nie bez znaczenia, zgodnie z przepisami prawa jest to, że kto działa w obronie koniecznej, odpierając bezpośredni i bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro własne lub innej osoby, ten nie jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną napastnikowi.

 

Powrót do strony głównej