Depozyt prawidłowy (inaczej umowa przechowania)

Jest to zobowiązanie, na mocy którego osoba (przechowawca) przyjmuje na przechowanie ruchomości drugiej osoby (składającego) takie jak: pieniądze, przedmioty złożone do przechowania (np. w banku; w sądzie; w zastaw; jako kaucja).

Do jej zawarcia umowy depozytu ustawa nie wymaga zachowania szczególnej formy. Przechowawcy należy się wynagrodzenie, chyba że z umowy lub z okoliczności wynika, że zobowiązał się on przechować rzecz bez wynagrodzenia.

Przechowawca zobowiązany jest wydać tę samą rzecz, którą otrzymał na przechowanie. Bez zgody składającego nie może on używać rzeczy, chyba że jest to niezbędne do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym.

Powinien on przechowywać rzecz w miejscu i w sposób określony w umowie, chyba że zmiana jest wymuszona ochroną rzeczy przed utratą lub uszkodzeniem. Nie może on oddać rzeczy na przechowanie innej osobie, chyba że jest zmuszony do tego przez okoliczności.

Składający rzecz ma obowiązek zapłaty wynagrodzenia, o ile umowa jest odpłatna. Powinien on także zwrócić przechowawcy wydatki, które ten poniósł w celu należytego przechowania rzeczy.

 

Powrót do strony głównej