Dobrowolne poddanie się karze (na rozprawie - art. 387 k.p.k.)

Instytucja prawa karnego procesowego pozwalająca (do momentu zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej) oskarżonemu, któremu zarzucono występek, złożenie wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego.

 

Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości.

Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony (należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku.)

 

Instytucja ta pozwala skrócić całe postępowanie, zakończyć je na pierwszej rozprawie, a także daje możliwość uniknięcia przez oskarżonego surowszej, która mogłaby być wymierzona po przeprowadzenia postępowania dowodowego.

 

Powrót do strony głównej